Geen plek meer voor ons op onze plek.

Exact 4 jaar nadat de wethouder bij ons op bezoek was geweest en zo vol lof was over ons initiatief, werd ons slechts mondeling medegedeeld dat wij onze biezen dienden te pakken. Eind 2017 zouden wij de loods leeg op moeten leveren en in het voorjaar van 2018 moesten wij dan ook uit ons woongedeelte zijn. Daar heeft Geert al sinds 2002 een huurovereenkomst voor, voor onbepaalde tijd. We waren met stomheid geslagen!

Er werden ons twee alternatieve, semi-permanente ruimtes aangeboden, die totaal verwaarloosd zijn. Dus niet werkbaar voor ons initiatief, laat staan om in te wonen. Zelf opknappen en enkel de standaard verhuiskosten vergoed krijgen. Daar kun je 2 piano's voor verhuizen en dan zijn er nog 898 instrumenten en een volledig ingerichte dansstudio over.

 Daarbij had er geen tussentijdse evaluatie plaatsgevonden, volgens de huurovereenkomst een vereiste, en er was geen enkele vorm van overleg geweest met ons. Noch hadden wij ooit de kans gekregen om ons initiatief te gelde te maken. De ambtenaren wilden niet vertellen wie de kopers waren, vlak daarna stond het op E52.

Wat volgde -nadat we hadden uitgezocht wat onze rechten, plichten en opties waren-, was;  inspreektijd bij de raadsvergadering gevolgd door een media-circus, een hoop slapeloze nachten, underground project zijn van DA-studenten tijdens DDW, inval van het BITE en een politiek avontuur bij de BBL (dat overigens nog steeds voortduurt). En het gewone leven moest ook door blijven gaan.

 

De berichten in het Groot Eindhoven en Eindhovens Dagblad laten we even achterwege.

Indien je daarin geïnteresseerd bent, typ je bij Google gewoon Pizza-Geert in of Geert Tiersma en dan kom je er vanzelf.